Ας διατηρήσουμε την ομορφιά των Φλαμίγκος στον τόπο μας!

Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 20140 σχόλια

Κατευθύνομαι λοιπόν από Λευκάδα προς Πρέβεζα.
Έχω περάσει την πλωτή γέφυρα της Λευκάδας και οδηγώ με χαμηλή ταχύτητα, για να απολαύω για ακόμη μια μέρα – όπως κάθε μέρα από τις
11/9/2014 που έχουν εμφανιστεί στο σημείο – τη θέα των υπέροχων Φλαμίγκο, (Φοινικόπτερων) που με μοναδική ευγένεια και αριστοκρατική ομορφιά, βουτούν στα νερά με χάρη και ηρεμία, λικνίζοντας τους λεπτούς λαιμούς τους ψαχουλεύοντας την τροφή τους. Αξιοθέατο που σου γεμίζει την ψυχή γαλήνη και τα μάτια σου ομορφιά. Αξιοθέατο που αποθανατίζει περήφανα με τη φωτογραφική του μηχανή κάθε διερχόμενος προς την Λευκάδα. Αξιοθέατο που ταξιδεύει μαζί με τους επισκέπτες σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες και όχι μόνο και διαφημίζει τον τόπο ως ιδανικό προορισμό.

Περνάω τη διασταύρωση της Πλαγιάς Περατιάς και τι βλέπω;;;
Από ένα ΙΧ αυτοκίνητο βγαίνει άντρας, ενώ βρίσκεται μαζί του κι ένας ακόμη, ανοίγει την πίσω πόρτα του αυτοκινήτου βγάζει καραμπίνα, κατευθύνεται, παίρνει θέση κι ετοιμάζεται να πυροβολήσει προς τη μεριά της αποικίας των ερωδιών.

Σταματώ το δικό μου αυτοκίνητο ακριβώς απέναντι από το δικό του, βγαίνω έξω και ρωτώ.
«Τι νομίζετε ότι κάνετε εδώ με το όπλο σας κύριε; Επιτρέπεται εδώ που είστε το κυνήγι;»
Κι εκεί ξεκινάει η καταστροφή της μέρας μου.*
Με απειλεί και ζητάει τα στοιχεία μου. Όχι βεβαίως εγώ τα δικά του, γνωρίζοντας πολύ καλά δικαιώματα και υποχρεώσεις.
Φυσικά, εννοείται πως παραμένω στη μεριά όπου έχω παρκάρει το δικό μου αυτοκίνητο, για αυτονόητους λόγους, βγάζω το τηλ. μου και καλώ το 100 γιατί γνωρίζω πως άσχετα με την αρμοδιότητά της περί θήρας, η αστυνομία μπορεί τουλάχιστον να βεβαιώσει αυτή την παράβαση που αποτελεί το κυνήγι επί της εθνικής οδού. Το κυνήγι πάνω σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας.
Στην κλήση μου λοιπόν στο 100, απαντάει η αστυνομία Λευκάδας.

Φαντάζομαι ο αστυνόμος που απάντησε, άκουσε τον κυνηγό που έχει πια φτάσει κρατώντας το όπλο του, στη μεριά μου, να ωρύεται και να με απειλεί. Έχοντας κι εγώ από τη μεριά μου αγχωθεί, δεν περιέγραψα προφανώς με σαφήνεια το ακριβές σημείο που βρισκόμουν. Η αστυνομία αργούσε να φανεί, ο οπλοφόρος συνέχιζε να απειλεί… Κλείστηκα μέσα στο αυτοκίνητό μου, τηλεφώνησα στην Διευθ. Δασών Πρέβεζας μιας και είναι ένα από τα αποθηκευμένα νούμερα στο τηλέφωνό μου, με συμβούλεψαν να προσέχω και να μη βγω καθόλου από το αυτοκίνητο μέχρι να φανεί η αστυνομία κι έτσι έκανα.
Ο οπλοφόρος συνέχιζε να με βρίζει επιχειρώντας να ανοίξει την πόρτα του αυτοκινήτου μου την οποία κλείδωσα ακαριαία, κρατώντας την ψυχραιμία μου και μην απαντώντας φυσικά στις ύβρις του.  Όμως έφυγε λίγο πριν η αστυνομία φτάσει, καθυστερημένα βέβαια.
 
P1030970
Κι ερχόμαστε τώρα στο επίμαχο σημείο.
* Η αστυνομία Λευκάδας που απέχει 3΄ από το σημείο ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ. ΟΥΤΕ ΤΟ ΔΑΣΑΡΧΕΙΟ. Η περιοχή ανήκει στην Αιτ/νία. Οπότε τον εξαφανισμένο οπλοφόρο έπρεπε να πάω να τον καταγγείλω στο Α.Τ. Βόνιτσας. Πράγμα που δεν έκανα, γνωρίζοντας εκ των προτέρων πως δεν πρόκειται να βγάλω άκρη.
** Η σημαντικότερη όμως πληροφορία που πήρα έπειτα από αυτό το συμβάν, ήταν ότι στη Λιμνοθάλασσα Αυλαίμονα, που είναι περιοχή NATURA και πιθανά εντάσσεται και στη συνθήκη RAMSAR, όπου ξεχειμωνιάζει η ατραξιόν της Λευκάδας (τα πανέμορφα Φοινικόπτερα αλλά και τόσα άλλα υδρόβια πτηνά), το κυνήγι… ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ.  Απαγόρευση υπάρχει με απόφαση του Δασάρχη Λευκάδας από εκεί που αρχίζουν και τα Διοικητικά όρια της Λευκάδας. Από την πλωτή και μετά.
Βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά σε ακόμη μια παράλογη κατάσταση.

Από το 1997 που ασχολούμαι με την περίθαλψη άγριων ζώων και πτηνών, δεν είναι η πρώτη φορά που η ζωή μου απειλείται από οπλοφόρο απρόκλητα, γιατί είχα το θάρρος – θράσος γι’ αυτούς – να ρωτήσω αν το κυνήγι επιτρέπεται σε μία ζώνη.
Όμως το τελευταίο διάστημα ο νόμος περί θήρας έχει ξεφύγει από κάθε όριο. Χαρακτηριστικό είναι και το παράδειγμα που προαναφέρω εδώ, αλλά και η άρση της όποιας απαγόρευσης στο ιδιαίτερα ευάλωτο οικοσύστημα του Αμβρακικού, που σαφώς λόγο Γεωγραφικής θέσης, συνδέεται και με όλες τις παρακείμενες Λιμνοθάλασσες άρα και με αυτή του Αυλαίμονα νομίζω.
Το νόμιμο δεν είναι και ηθικό, πόσο μάλλον σε αυτή εδώ τη χώρα όπου νόμος είναι το δίκιο του ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΝΤΟΣ.
Τέτοιου είδους πολιτικές αποφάσεις (άρσης απαγορεύσεων θήρας σε ευαίσθητα οικοσυστήματα) υποθάλπουν ύποπτα συμφέροντα.
Η ουσία πάντως είναι πως σε αυτή εδώ τη χώρα είτε με τον μανδύα της νομιμότητας είτε χωρίς η άγρια ζωή και τα οικοσυστήματά όχι μόνο δεν προστατεύονται αλλά βρίσκονται  στα πρόθυρα μιας βίαιης εξαφάνισης και προφανώς αυτό μας οδηγεί στην αυτοκαταστροφή.mylefkada.gr
 Πέλα Καλογήρου
Εκπρόσωπος ΕΚΠΑΖ
(Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων)

Share this article :
 
Creation Template: ΑΚΤΙΟ ΒΟΝΙΤΣΑ PRESS |
Copyright © 2011. ΑΚΤΙΟ ΒΟΝΙΤΣΑ PRESS